“Ik zal me even voorstellen, ik ben Johanna de Groot, kunstenares
en voorheen was ik verzorgende in een zorginstelling in Leeuwarden.
Door de veel te hoge werkdruk en onmacht in de zorg, ben ik
overspannen geraakt.”

Bejaardenzorg wordt zo langzamerhandlopende band werk”
Zo begint de mail die Johanna de Groot uit het Friese Noardburgum onlangs stuurde.
“Omdat ik nog steeds van mening ben dat bejaardenzorg zo langzamerhand lopende
band werk wordt, heb ik daar een schilderijover gemaakt. Verzorgenden lopen de hele
dag achter hun pieper aan, hebben soms niet eens pauze. Tijd voor een sociaal gesprek
met ouderen is er niet meer bij omdat de volgende cliënt alweer zit te wachten. Met
mijn schilderij ‘Lopendebandwerk’ wil ik een statement neerzetten over misstanden in zorginstellingen.”

200 procent
Johanna de Groot (30) heeft zes jaar in een zorginstelling gewerkt. Na die zes jaar was het
op. “Na mijn opleiding ben ik vol goede moed begonnen. Ik vind het werken met ouderen hartstikke
leuk, maar de hoge werkdruk heeft mij genekt. Ik voelde me soms ontzettend machteloos. Ik wilde me voor 200 procent inzetten, maar kon nooit op twee plaatsen tegelijk zijn.”
“Het kwam voor dat een iemand een half uur op het toilet zat, voordat een verzorgende
beschikbaar was om te helpen. Dat zou ik zelf later ook niet willen.
Ik vind dat er veel te gemakkelijk met ouderen wordt omgegaan.
Het is hun ‘laatste station’ en ik vind dat wij zo goed mogelijk voor hen moeten zorgen.”

Uitlaatklep
Door de hoge werkdruk en haar gevoel van machteloosheid raakte Johanna overspannen.
Schilderen heeft ze altijd al gedaan en nu vindt ze er haar uitlaatklep in. “Ook toen ik
thuis was bleef het aan me knagen. Iemand adviseerde me mijn gevoel te schilderen en er
een project van te maken. Dat heb ik gedaan. ‘Lopendebandwerk’ is mijn eerste schilderij in
een serie over misstanden in de zorg. Oudcollega’s die het schilderij zien herkennen het
meteen. Het wassen van ouderen voelt soms echt als lopende band werk. De één volgt na de ander.
Maar mensen zijn geen poppen. Met mijn schilderijen wil ik een signaal afgeven. Laten zien dat het niet
allemaal goed gaat in de zorg.”

Wie grijpt er in?
“Als verzorgenden konden we met elkaar over deze problemen praten en ons hart bij elkaar
luchten. Maar uiteindelijk helpt dat niet. Wie grijpt er in? Wie zorgt er voor dat de
werkdruk vermindert en er meer personeel komt? Er zijn genoeg zorginstellingen waar
het goed gaat, maar er zijn ook voorbeelden waar het slecht gaat. Waar te weinig
personeel is en vaste krachten ziek thuis zitten. Zo is het bij mij ook gegaan. En ik ben
niet de enige die afgeknapt is. Er zijn veel meer collega’s, ook bij andere instellingen,
die ziek thuis zitten.”

Dag ruilen
“Ik denk wel eens dat het goed zou zijn dat zorgmanagers een dag ruilen met
verzorgenden. Dan komen ze er vast achter dat hun plannen in de praktijk niet altijd goed
werken. Dan hebben ze aan het eind van de dag misschien ook eens het idee dat ze een
marathon gelopen hebben. Ook vind ik dat er in de zorg veel te weinig naar het personeel
geluisterd wordt. Het zou al een stuk schelen als je het idee hebt dat er geluisterd wordt
naar je problemen. En er is ook meer aandacht nodig voor ideeën om dingen te veranderen en
te verbeteren.” Geïnteresseerd in het werk van Johanna de
Groot? Kijk op www.johannadegroot.com
TEKST: TINy ROMKEMA
22 Vitamine CNV werkt! februari 2009