af en toe schrijf ik  teksten en gedichten, vaak over de schilderijen die ik gemaakt heb.  

 

Dement

 

Opgesloten in een kamer

Gevangen in je eigen hoofd

De mens van vroeger die nog weet

is nu het kind die alles vergeet

 

Haal me hier weg ik wil niet blijven

De kinderen van school, de bus nog halen

Door de gangen in je hoofd

loop je door het huis te dwalen

 

Bang kind in een labyrint, rondjes lopen maar geen uitgang vindt

Dit is niet mijn bedje, oh mam ik ben zo bang

Iemand zegt mamma is dood

En uw kinderen zijn nu groot

Zeg dat niet, het doet zo zeer, ik wist dat allemaal niet meer

Ga maar slapen, uwe kinderen komen morgen weer

 

Morgen duurt ontzettend lang.

Want straks ben je de afgelopen vijf minuten vergeten

Dat je kinderen komen zul je dan ook niet meer weten

 

Alles is nu anders, de rollen omgedraaid

“Mamma, zeg je tegen je dochter, “mamma mag ik bij je op schoot?

Maar dan hoor het weer als voor de eerste keer, mamma is niet meer

Mamma is dood.

 

Half verdoofd door alle pillen, om de onrust in je te stillen.

Loop je 's nachts een blokje om, op weg naar het eindstation.

 

Johanna de Groot 

 

 

 

The painter.

 

Sometimes depressed but listening to the music in his head

He's inspired by many things.
But the said ones will become alive in his work.

The happy person will become a clown, some freak who he doesn't want to be.

Behind the mask is the person who wants to live in quiet piece.

He wants to make the painting of the world that's left for him.

Just peace, a tear at the time and a nice bottle of beer.

 

I leave all the things behind to make one last master peace .

No jelling angry people, no cars who drive around wild.

No boss who thinks he's higher.

Feeling free like a playing child.

Living in the open, in the woods around.

Just me and my painting and al the time I have found.

 

Alone he is, But not alone he feels.

He is with his painting and his thoughts the only thing he needs.

 

 


 

Ik zou graag iets willen schrijven, in woorden die nog niet bestaan. Zodat in ieder geval het woord cliche voor mij niet op zal gaan..
Een gevoel uitdrukken in onbekende woorden geeft een nieuwe betekenis. Dan hoef je niet meer de zon of maan er bij te halen om aan te geven hoe groot je liefde is. 

Met andere woorden, alles is als eens een keer gezegd!

 

 

Johanna de Groot